Panel dyskusyjny – Wobec wody
Centrum Kultury Zamek
ul. Św. Marcin 80/82, Poznań
(Sala pod Zegarem)
23.10.2024, g. 18:00
prowadzący: Adrian Wykrota
wydarzenie FB
Współczesny świat sztuki w sposób kompleksowy, ale jednocześnie skomplikowany opisuje zjawiska dotyczące klimatu i zmian, z jakimi mamy do czynienia. Osoby zajmujące się sztuką przybierają różne strategie – zaczynając od tych aktywistycznych i interwencyjnych, po działania refleksyjne, efemeryczne i subtelnie informacyjne. Jedni operują i obrazują emocjami, drudzy dokumentują. Dzieło ma poruszyć i wpłynąć na odbiorcę. Czy zawsze tak się dzieje i czy sztuka ma takie funkcje, a wreszcie możliwości by tak właśnie było?
Świat nauki bada rzeczone zmiany, analizuje konsekwencje, interpretuje wyniki. Chłodno patrzy z góry. Osoby uprawiające naukę kolekcjonują spostrzeżenia, które mają prowadzić do faktów. Fakty te są pieczołowicie oglądane z każdej strony, po czym zebrane i opracowane pomagają podsumować badania i wysnuć wnioski na przyszłość. Przynajmniej tak jest w teorii. Jak jest w praktyce? Wnioski czasem trafiają na opór materii spowodowany brakiem zdolności interpretacyjnych odbiorcy. Z drugiej strony coraz częściej fakty naukowe stają się na tyle niewygodne, że są przeinterpretowywane lub nadinterpretowane. Ma to swoje konsekwencje, które boleśnie odczuwamy lub będziemy odczuwać za czas jakiś.
Jak zatem dotrzeć do odbiorcy, a może i na niego wpłynąć? Jak wyjść świadomie poza hermetyczne światy? Czy istnieją metody, sposoby, sprawdzone rozwiązania?
Porozmawiajmy o synergii sztuki i nauki, o art-based research, o niespektakularnych działaniach aktywistycznych, o nieoczywistych relacjach, o edukacji ekologicznej i komunikacji naukowej. O tym, czy da się o klimacie prościej, lepiej i dosadniej. Na polu sztuki, nauki i wszystkich innych razem wziętych.
Małgorzata Zofia Kowalska – antropolożka społeczna, przygląda się relacjom człowieka i środowiska nad ramienicowym Jeziorem Niedzięgiel jako kierowniczka grantu NCN Obszar ochronny Natura 2000 jako wielogatunkowa sieć zależności. Nieoczywiste relacje w perspektywie antropologicznej (2021/43/D/HS3/02018). Badaczka wizytująca w ramach programu Biodiverse Anthropocenes na Uniwersytecie w Oulu w Finlandii, współzałożycielka Research Centre for Energy and Environmental Challenges na UAM w Poznaniu. Ostatnio głównie pływa w jeziorze, czyta australijskie filozofki i rozmawia o glonach. W Polsce najlepiej jej na łódce, z mężem i synkiem, ale tęskni za mrozem, śniegiem i fińską sauną.
Mariusz Lamentowicz – kierownik Pracowni Ekologii Zmian Klimatu na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM. Wykorzystuje podejście paleoekologiczne i eksperymentalne oraz monitoring, aby lepiej zrozumieć wpływ obecnych i przeszłych zmian klimatu oraz zaburzeń antropogenicznych na torfowiska. Realizował badania na torfowiskach m.in. na Syberii, w Ameryce Środkowej, Amazonii, Szwajcarii, na Falklandach, w Czechach, na Litwie, Łotwie i w Estonii. Ponadto jest ekspertem w dziedzinie paleoekologii i ekologii ameb skorupkowych (Protista). W ostatnim czasie pracuje nad zagadnieniami związanymi z edukacją klimatyczną i komunikacją naukową.
Aleksandra Polerowicz – pracownica kultury, kuratorka, artystka, aktywistka, od urodzenia związana z Poznaniem. Absolwentka kuratorstwa i teorii sztuki, rzeźby i działań przestrzennych oraz architektury wnętrz na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Finalistka 37. edycji Konkursu im. Marii Dokowicz na najlepszy dyplom UAP w 2017 roku, uczestniczka wystaw m.in. w MOCAK, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Galerii Tak w Poznaniu. Członkini i współzałożycielka grupy artystyczno-animacyjnej „kolektyw 1a” (2011-2016), kuratorka Galerii Sandra (2019-2020), kuratorka programu dyskursywnego „Przesilenia” w Pawilonie (2021). Współpracowała m.in. z CSW Zamek Ujazdowski, Galerią Miejską Arsenał w Poznaniu, BWA Zielona Góra. Członkini mniej lub bardziej tymczasowych kolektywów artystycznych, feministycznych, ekologiczno-klimatycznych. Lubi kule, najbardziej ziemską.
Pracownica Działu Animacji Sztuk Wizualnych WBPiCAK i współorganizatorka festiwalu.
Agata Stanisz – antropolożka społeczna, etnografka, badaczka terenowa, fieldrekorderka, profesora uczelni w Instytucie Antropologii i Etnologii UAM. Odczuwa ogromny respekt wobec wody. Wychowała się w domu położonym nad górskim potokiem (Wrzosówką wypływającą z Czarnego Kotła w Karkonoszach). Świadkini powodzi w Kotlinie Jeleniogórskiej w 1997. Spacerowiczka po zamarzniętych rzekach. Prowadzi badania nad niespektakularnymi działaniami aktywistycznymi na rzecz ochrony wód śródlądowych w Wielkopolsce.
Adrian Wykrota – fotograf, dokumentalista, kurator zajmujący się edukacją wizualną. Adiunkt na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym UAM. Pomysłodawca i współzałożyciel Fundacji Pix.house. Ukończył studia magisterskie i doktorskie na Instytucie Twórczej Fotografii Uniwersytetu Śląskiego w czeskiej Opawie oraz kulturoznawstwo/medioznawstwo i filologię angielską w Poznaniu. Stypendysta Ministerstwa Kultury, ZAIKS-u, Marszałka Województwa Wielkopolskiego i miasta Poznań. Uczestnik warsztatów agencji Magnum Photos w Birmingham i Belfaście. W 2014 roku wybrany przez tę agencję jednym z trzydziestu najlepszych na świecie fotografów przed trzydziestką.
Projekt prezentowany w ramach 7. Wielkopolskiego Festiwalu Fotografii im. I. Zjeżdżałki „Wobec wody”.
